The Braided Echo



Waar Hierdie Joernaal Sy Pad Vind
Onder die stil oppervlak van gewone dae is ons lewens inmekaar gevleg op maniere wat ons selde raaksien totdat ons stilstaan om terug te kyk. The Braided Echo is 'n besinning oor drie lewens wat deur tyd verweef is: my ma s'n, my eie en my dogter s'n. Soos die stringe van 'n vlegsel, is elke storie uniek, maar tog versterk deur die ander, gevorm deur liefde, verlies, siekte, geloof, twyfel, huwelik, egskeiding, lag en hartseer. Oor die afgelope vyf-en-twintig jaar het hierdie herinneringe 'n rekord geword van die patrone wat deur generasies weergalm, soms herhalend, soms getransformeer. Hierdie joernaal is 'n poging om noukeurig na daardie eggo's te luister en die hardkoppige, onvolmaakte ideaal te eerbiedig om die lewe ten volle te leef, ten spyte van terugslae.
9 Feb, 2026
9 Feb, 2026
Daar is drade wat stilweg deur ons lewens weef, subtiel, aanhoudend en ongemerk totdat ons lank genoeg stilstaan om hulle na te spoor. In die stories van my ma, myself en my dogter begin ek sien hoe diep ons lewens verweef is, gevorm deur gedeelde ervarings, keuses en eggo’s oor generasies heen.
21 Jul, 2026
2007 was nie ‘n maklike jaar nie. Toe my bejaarde moeder in ons reeds oorvol huis ingetrek het, moes elke gesinslid gewoond raak aan die ongemaklike realiteit van saamleef met ‘n bejaarde ouer. Eerstens moes ons kamers verskuif en herrangskik in die huis wat ons aanvanklik vir drie gesinslede beplan het.
14 Jul, 2026
Die brose vrede in ons huis het verder ontrafel as gevolg van verskille wat verband gehou het met geloof, afstand en lank gekoesterde wrokke. Om ‘n huis te deel met ‘n bejaarde ouer het daardie verskille na vore gebring en my gedwing om grense te stel wat ek lank vermy het.
7 Jul, 2026
7 Jul, 2026
Jare na ons egskeiding het ek en Daniel steeds op mekaar geskiet, hierdie keer met Nintendo-tenks in plaas van woorde. Onder die lag het ‘n geskiedenis van woede, oorlewing en ongemaklike vrede gelê, waar liefde, konflik en veerkragtigheid onder een onvoorspelbare dak saam bestaan het.
30 Jun, 2026
30 Jun, 2026
Wetenskaplikes het net meer as ‘n eeu gelede iets merkwaardigs ontdek. Tydens swangerskap kruis ‘n paar van die baba se selle die plasenta en neem hulle intrek in die moeder se liggaam. Jare later, selfs dekades later, kan daardie klein selle steeds in haar hart, haar longe, haar brein en selfs in geneesde letsels gevind word.
23 Jun, 2026
23 Jun, 2026
Toe Daniel gevra het om ‘n paar weke by ons te bly, het ek geglo daar was grense wat ek kon afdwing, ‘n lewe wat ek kon beskerm. Ek het nie besef dat ek, deur hom toe te laat, ‘n lewe betree het wat ek nie sou kon verlaat nie.
16 Jun, 2026
16 Jun, 2026
Hierdie jare het my lewe tot op die been gestroop. Die verlies aan finansiële stabiliteit het my gedwing om ons meenthuis te verkoop. Die verlies van my twee seuns het my murg droog gesuig. Ten spyte van die hartseer het ek en Karen ons lewens opnuut begin herbou.
9 Jun, 2026
9 Jun, 2026
Alkoholisme is ‘n meedoënlose siekte wat jou van waardigheid, vertroue en stabiliteit ontneem. Vir sestien jaar het ek in die skaduwee daarvan geleef en probeer om ‘n huwelik bymekaar te hou wat stilweg en reëlmatig uitmekaar geval het.
26 Mei, 2026
Ek verstaan emosionele intelligensie as die vermoë om emosies met empatie en sorg te bestuur. In 2002, ná herstel van borskanker, het ek vreugde gevind in my kinders en vriendskap met Annie. By ‘n werkswinkel het ‘n wrede opmerking oor kanker ons verpletter en my herinner dat emosionele ongeletterdheid diep seermaak.
19 Mei, 2026
In ICU kort voor Kersfees was slaap om 3:00 vm onmoontlik. My hart het gespring en galop terwyl masjiene om my gepiep en getoeter het. So, ek het die enigste redelike ding gedoen: ek het hulle gedirigeer. Op maat van Jingle Bells. Stil, senuweeagtig en effens absurd, het ek chaos in iets amper musikaals verander.

